تبلیغات
نور معرفت - راه های گریز از فتنه ها در آخرالزمان:
دوشنبه 1391/06/13

راه های گریز از فتنه ها در آخرالزمان:

   نوشته شده توسط: جواد نیکرو    

انتظار فرج

امروز زمانه ای است که فتنه های اومانیسم،تکنولوژی و مدرنیته ی غرب غوغا می می کند  و متاسفانه بسیاری از من و شما قدرت خروج از این فضا را نداریم.پس باید مراقب باشیم که مغلوب آن نشویم. در این وا نفسا ، چیزی که می تواند ما را از خطر بی دین مردن ، نجات دهد، انتظار حقیقی و شناخت فرهنگ صحیح انتظار است؛این است که  فرموده اند:

"إنتِظارُ الفَرَجِ مِن أعظَمِ الفَرَجِ."

انتظار فرج، از عظیم ترین فرج است.(کمال الدین و تمام النعمة،ج1،ص320)

یعنی خود انتظار فرج، فرج و گشایش است و منتظر- علی رغم همه ی فشار هایی که می کشد- در فرج است؛چون برای او ،طول زمان،مفهوم ندارد. او واقعا از این سختی ها و فشار ها درد می کشد، اما نه ترس و نگرانی در اوست و نه یاس و نا امیدی ؛و به خاطر فرج،فشار ها را متحمل می شود و در مشکلات صبر می کند؛اگر چه زمان طولانی بگذرد.

منتظر هرگز از وضعی که در آن به سر می برد و فرهنگی که غرب بر او حاکم کرده است، راضی نیست؛هر چند ممکن است به جبر دوران، درون آن باشد.بر این اساس می توان گفت افراد در بر خورد با فرهنگ غرب در مظاهر سکولاری و اومانیسمی، که به جبر در آن قرار می گیرند، دو موضع از خود نشان می دهند:

-یا خود را تخدیر می کنند؛ یعنی چون آرامش حقیقی را نیافته اند، می کوشند خود را با این فضا و امکانات رفاهی،آرام کنند.

-و یا انتظار صحیح حضرت حجت(عج) سبب می شود به وضع موجودی که در آن قرار دارند، دل ندهند و با آرزوی دولت کریمه ی آن حضرت، زندگی را سپری کنند. این دسته حتی اگه مجبور به استفاده از امکانات رفاهی باشند، به حد ضرورت

بسنده می کنند.

البته کسانی که با مخدر های اوما نیسمی تخدیر نشده اند ،می فهمند در زمان غیبت، اوضاع آرام و بی دردسر نیست.شرایط به گونه ای است که خطر از هر سو،افراد را تهدید می کند؛ آن هم نه فقط خطر مادی، بلکه اصل خطر ،خطر معنوی و وجودی است ؛به این طوری که یک لحظه غافل شدن،همان و دین را از دست دادن ،همان!

چنان که از امام باقر علیه السلام روایت شده است:

ای شیعه ی آل محمد(ص) همانا پاک و خالص می شوید،همچون پاک شدن سرمه در چشم؛ که فرد متوجه می شود کی سر مه به چشم می رود و نمی فهمد کی از آن خارج می شود! و این چنین ،مردی صبح می کند در حالی که بر جاده ی امر [امامت] ماست و شب می کند در حالی که از آن خارج شده است؛ یا شب می کند در حالی که بر جاده ی امر ماست و صبح می کند در حالی که از راه بدر شده است!(الغیبة نعمانی،صص206-207)

آری؛در اخر الزمان، دین افراد چنان بر باد می رود که خود نمی فهمند؛مثل سرمه ای که از چشم پاک می شود و فرد فکر می کند هنوز سرمه در چشمش است؛چون جلوی آینه نایستاده است! پس برای اینکه دینمان را در این دنیای وانفسا از دست ندهیم، باید دقت داشته باشیم در هر کار-اعم از خوردن،خوابیدن، عبادت ،مطالعه،قرآن خواندن و ...

در مقابل آینه وجود انسان کامل(امام زمان) بایستیم.

باید منتظر حقیقی ،انسان کامل باشیم؛ که اگر امروز این انتظار را درست بفهمیم ، مارا از فتنه های زمان نگه می دارد؛ چرا که انتظار حجت در نظام حیات زمینی ، علاوه بر بر اینکه به خودی خود،واجب و از ضروریات دین است

حالتی نفسانی و قلبی است که تمام وجود منتظر را به خود معطوف می کند و نمی گذارد او جلب و جذب امور خارجی و بیرونی شود. لذا دافع و رافع خطر است و خطر فرو رفتن در چاله های فتنه های آخر الزمان را به حد اقل می رساند.

امتحان امت در زمان غیبت(خانم لطفی آذر)صص52-54

 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.